تامین آسایش حرارتی در محیط خارج از ساختمان ها موجب افزایش زمان حضور و بهره وری افراد از این فضاها می شود. از طرفی بخش قابل توجهی از دامنه کنترل مصرف انرژی ساختمان ها مرتبط با فضاهای باز و نیمه باز است. در واقع، با تامین آسایش حرارتی در فضاهای مذکور، اســتفاده از سیســتم های خنک کننده یا گــرم کننده فعال ساختمان ها کاهش پیدا می کند.
به بیان دیگر ارتباط معکوس قوی ای بین مصرف انــرژی در ســاختمان های شــهری و رضایــت حرارتــی ســاکنین بــا شــرایط حرارتــی در فضــاهای خارج از ساختمان ها وجود دارد. از طرف دیگر استانداردهای آسایش حرارتی متعلق به آمریکا و اروپا است و به علت تفاوت اقلیم و فرهنگ ایران، آرای احساس شده حرارتی افراد و بررسی مناسب ترین شاخص های پیش بینی کننده وضعیت آسایش حرارتی در ایران نیازمند بررسی جامعی است تا طراحی دقیق تر و محیط بیرونی بهتری از حیث آسایش حرارتی داشته باشیم. بنابراین ارائه مدل تجربی پیش بینی کننده وضعیت آسایش حرارتی افراد می تواند علاوه بر تامین آسایش حرارتی و سلامت افراد در فضاهای خارج از ساختمان ها، موجبات کاهش مصرف انرژی، به عنوان یکی از مهمترین چالش های قرن حاضر، را فراهم کند.
به همین جهت ارزیابی شرایط آسایش حرارتی در فضای نیمه باز بین ساختمان ها در تهران، در قالب رساله دکترای تخصصی سویل ظفرمندی در رشته معماری انجام شد. روش شناسی تحقیق شبه تجربی و شیوه گردآوری داده ها با استفاده از برداشت میدانی، در محوطه دانشگاه تربیت مدرس تهران با جمع آوری ۸۳۸ داده صورت گرفت.
نظریه نهایی این پژوهش می تواند در استانداردهای آسایش حرارتی، مقررات ملی و نرم افزارهای شبیه سازی انرژی و نیز طراحی شهری، طراحی منظر و طراحی فضاهای باز و نیمه باز موثر باشد.
گفتنی است این پژوهش در قالب رساله دکترای تخصصی سویل ظفرمندی با راهنمایی دکتر محمدجواد مهدوی نژاد عضو هیات علمی دانشکده هنر و معماری انجام شد.